آغاز جشنواره فارابی برای حمایت از ایده های جدید ما از به کارگیری علوم انسانی فاصله داریم



بر اساس گزارش ها خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، الهه شمس: تحقیقات دانشگاهی بیشتر بر علم و مهندسی متمرکز است و کمتر به تحقیقات علوم انسانی توجه شده است. از آنجایی که دانشگاه ها نقش مهمی در به کارگیری نتایج تحقیقات دارند، عوامل و موانع بکارگیری پژوهش های علوم انسانی را شناسایی کرده و با هدایت پژوهش ها به سمت حل مشکلات، از هدر رفتن منابع کشور و درآمدزایی برای پژوهشگران و دانشگاهیان علوم انسانی جلوگیری می کنند. بنابراین با توجه به اهمیت جشنواره فارابی که مختص پژوهش علوم انسانی است و عبدالحسین کلانتری معاون وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و دبیر سیزدهمین جشنواره فارابی در ابنا به سراغ او رفتیم و در این باره با او گفت و گو کردیم که مشروح آن را در ادامه می خوانید:

از آنجایی که بخشی از ارزیابی مقالات ارسالی به جشنواره فارابی برای بررسی کاربردی بودن آن پژوهش است، آیا وزارت علوم برنامه‌ای برای اعمال این آثار در پژوهش‌های پژوهشگران برجسته در سطح جامعه و رساندن دستاوردهای آن‌ها در سطح جامعه دارد. جامعه و نتایج و حل مشکلات جامعه در این آثار؟
برای جشنواره فارابی شاخص کاربردی در ارزیابی آثار لحاظ می شود و آثاری که کاربردی بودند امتیاز ویژه خود را از آن قسمت گرفتند. اما درست است که در سال آینده و سالی که در پیش داریم، ممکن است این بخش را به عنوان معیار و شاخص کاربردی بودن به شکل برجسته تری در ارزیابی مقالات ببینیم. درک ما این است که این خواسته جامعه ما از علوم انسانی است.

علاوه بر این، جامعه ما نسبت به مبانی نظری و معرفتی جامعه نیز حساس است. این یکی از کارکردهای علوم انسانی است که می خواهد به لایه کاربردی توجه کند. یعنی انتظار مردم و دولت از علوم انسانی این است که مشکلاتی را که ما در حوزه فرهنگی، اجتماعی، آسیب های اجتماعی، آسیب های متعدد انسانی و همچنین در یک الگوی توسعه نامتناسب با شرایط جامعه ایران داریم، حل کند و ارائه کند. یک نسخه درمانی، موثر و کاربردی برای همه آنها. واقعیت این است که ما با این نقطه فاصله داریم، یعنی یکی از محورهای تحول در حوزه علوم انسانی باید کاربرد و کارایی آن باشد که متاسفانه با آن فاصله داریم. جشنواره فارابی با انتخاب آثار مورد نظر نقش قطب نما را ایفا می کند و آثار مورد نظر را هدایت می کند.

حال مشکل اینجاست که این آثار مطلوب در این سطح نمی مانند و تبدیل به نشریه یا کتابی نمی شوند که به کتابخانه ها برود، آیا برنامه ای برای اجرای آن دارید؟
به نظر من اختتامیه جشنواره فارابی سرآغاز حمایت از پژوهشگران و گروه های پژوهشی صاحب نظر در حوزه علوم انسانی است. بنابراین کار ما باید از همین الان شروع شود تا بتوانیم از این مجموعه هایی که در این رویداد انتخاب شده اند حمایت کنیم و آنها را به حلقه های دائمی در کشور تبدیل کنیم و اگر استاد باشد دور او دانشجو تشکیل می شود و حلقه فکری تشکیل می شود. شکل گرفته است تا بتواند ایده خود را توسعه و به کار گیرد و در جامعه معرفی کند. اگر دانشجو باشد – چون در سطح پایان نامه مقالاتی را انتخاب کرده ایم – باید حمایت مالی ولو معنوی شود تا بتواند قدم های بالاتری بردارد. بنابراین به نوعی اختتامیه جشنواره فارابی یک اختتامیه است، آغازی برای حمایت از ایده هایی است که در این مجموعه انتخاب شده اند.

در مورد حمایت معنوی که به آن اشاره کردید توضیح دهید؟
بخشی از این به فرصت هایی است که به افراد برای ارتقاء، تغییر رتبه، تغییر وضعیت، پذیرش در دانشگاه های خوب داده می شود. مجموع آنها حمایت معنوی است که اتفاق می افتد.