“آینگی”؛ مجله ای برای کتاب و ادبیات متولد شد



به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نخستین شماره مجله آئینگی: کتاب و ادبیات زیر نظر هیئت تحریریه آزاده یحیی احمدی، سردبیر منتشر شد.

این نشریه مشتمل بر چهار فصل است: فصل اول «آینه خانه» است که در آن مقالاتی منتشر شده است: نظام تعلیم و تربیت دینی از دیدگاه امام خمینی، درآمدی بر عرفان فلسفی امام خمینی، امنیت انسانی از نقطه نظر. دیدگاه امام خمینی، امام عرط خمینی، امام به روایتی که دارم و …

فصل دوم «آینه در آینه» نام دارد و حاوی مطالب زیر است: «انقلاب در حجاب»، «طرح منسجم برای بازنمایی سیمای امام»، «امام خمینی در جامعیت حیرت انگیز»، «دریچه ای باز به سوی». تخیلات روحلا جوان “، درد تاریخی آقای یاماران ” و …

فصل سوم نیز «معجزه آینه» نام دارد و برخی از مطالب آن عبارتند از: «اصل الاصول العلم»، «چگونه کتاب امام ولایت فقیه را بخوانیم و چگونه آن را نخوانیم». “، “سعادت انسان از نظر امام خمینی”، از نیمه خرداد می کشم” و …

فصل چهارم پیوست و مقاله ای با عنوان «بت شکن» حوزه علمیه منتشر شده است.

دست اندرکاران تولید در مقدمه این نشریه نوشتند: «در عرفان اسلامی، آینه نمادی تامل برانگیز است. در واقع آن را الگویی برای تفکر و بیان حقایق هستی می دانستند. حتی گاهی تا آنجا پیش می رفتند که آن را سنگی برای آزمایش انعکاس حقیقت هستی تعبیر می کردند. در این صورت است که مردم با توانایی تابش نور الهی از جانب خداوند متعال خلق می شوند. یعنی با حرکت به سوی اطاعت، قلب توانایی جذب نور الهی را پیدا می کند و این جذب و انعکاس تأثیر شگفت انگیز و غیرقابل انکاری در روند هر اثر هنری انسانی می گذارد. به همین دلیل این نماد راهی به سوی هنر به ویژه ادبیات و آثار مکتوب است. آنچه باعث می شود ادبیات، واژه ها و کتاب ها ارزش واقعی داشته باشند، نه اعتبار، کانالی است که می توان از طریق آن ادبیات را استخراج کرد.

ارزش هنر و ادبیات چیست؟ کدام اثر ادبی را می توان ارزشمند توصیف کرد؟ در پاسخ به این سؤال، با توجه به نظام و نگاه کلامی، اثری که در این جهان با حقیقت پیوند معناداری پیدا کند، ارزش واقعی دارد. نسبت معنی دار یعنی همان چیزی که در آینه ذکر شده است. نوعی بازتاب الهی و در عین حال هنری از حقیقت هستی است.

نام آیینگی برای مجله Newborn این روزها همان است که در بالا به آن اشاره کردیم. مجله آیینگی در پی آن است که بلاغت سنتی را در میان آثار و نوشته های ادبی معاصر ایران، به ویژه ادبیات، بدون غوطه ور شدن در بلاغت متعارف، از بین ببرد و به دنبال بازتاب واقعی آن در نویسندگان و آثارشان باشد.

اما همین اتفاق خوب باعث شد اولین شماره مجله با سالگرد رحلت بنیانگذار جمهوری اسلامی همزمان شود. آقای روحلا با کسانی که درباره او و او خوانده اند غریبه نیست. حتی این اصطلاح به خاطر نگاه بصیر و قدرت کلامش و تقوای حیرت انگیزش از هر اصطلاحی شایسته تر است. امام خمینی آینه ای بود که نور حقیقت در آن متجلی بود و می توانست آن را به زیباترین شکل ممکن منعکس کند. برای بسیاری هنوز قدرت کلام او زیر سوال است که چگونه در یک جمله جوانان تا پای جان جنگیدند و شهری را از اشغال دشمن آزاد کردند. این قدرت کلام در جذب و انعکاس نور فریب الهی است. در اولین شماره مجله آینجی به مجموعه کتاب های آن پیر فرزانه پرداختیم. در این جریان سعی کردیم بررسی کنیم که کدام مؤلفان و آثاری می توانند از حجاب علم و حجاب ظاهر به آن قلب و آینه دست یابند.

ما مدعی نیستیم که در شماره اول به هر چیزی که می خواستیم رسیده ایم. اما امید زیادی داریم که پس از این به بهانه اتفاقات خاص و شاید با محوریت افراد دقیق، به نوشته ها و پرسش آینه نگاهی بیندازیم و نوشته ها و آثار ادبی جبهه فرهنگی انقلاب را بررسی کنیم. “