تمثیل ویژگی اصلی آثار به سبک هندی است



احمد حیالی کاتبی در گفتگو با آژانس کتاب ایران (ایبنا) وی با بیان اینکه تمثیل از ریشه یونانی تمثیل به معنای نوع دیگری از داستان سرایی منظوم یا نثر است که معنای واقعی آن با انتخاب افراد بر رویدادها به گونه ای غیر از آنچه به نظر می رسد به دست می آید، گفت: از بسیاری جهات، نماد تمثیل بسیار به هم نزدیک است و در بسیاری از موارد این دو با هم قاطی می شوند و تفکیک و تشخیص از یکدیگر دشوار می شود.

حیالی کاتبی با اشاره به اینکه تمثیل یا استدلال تمثیلی استدلالی است که در آن حکم به تشبیه چیز دیگری مشخص می شود، گفت: تمثیل بهترین ابزاری است که عقل به وسیله آن معانی نامحسوس را برای ذهن کسل کننده و حجاب ملموس می کند. او حقایق را می‌فهمد و هر چیز ناشناخته‌ای را می‌داند، زیرا گاهی انبوهی از مردم به راحتی نمی‌توانند استدلال‌های عقلی را درک کنند و حقایق را می‌توان با تمثیل بهتر درک کرد.

این پژوهشگر ادبی با اشاره به اینکه تمثیل زبان فارسی از قدیم الایام در بیشتر اشعار شاعران بزرگ وجود داشته است، افزود: بهترین راه تشخیص تمثیل از دیگر انواع تصویر، بررسی آن از جنبه زبانی است. چشم انداز. و تقریباً مجموعه ای است از آنچه متأخرین به آن تمثیل می گویند، معادله ای است که از حیث شباهت بین دو طرف یک بیت یا دو بیت وجود دارد و شاعر در بیت اول چیزی می گوید و در بیت چیز دیگری. بیت دوم اما هر دو طرف این معادله را می توان به هم تبدیل کرد و شاید بتوان آن را سبک معادله نامید خشم هیچکس به دل ما نمی چسبد/آینه هرچه می بیند فراموش می کند.

حیالی کاتبی تصریح کرد: می توان علامت مساوی را بین دو مصراع ترتیب داد، یعنی هر دو مصراع دو طرف یک معادله باشند و به جای هر کدام، دیگری را نتیجه گرفت و به یک معنا رسید. این سبک تشبیه محور اصلی سبک در شعر فارسی از قرن دهم به بعد است، اما نمونه هایی از آن را در شعر کهن نیز می توان دید. در واقع رشد سبک هندی در شعر فارسی، به ویژه شاخه ایرانی آن، همواره به موازات گسترش درصد استفاده از این سبک از معادله است تا جایی که در برخی از شاعران و در برخی از غزلیات آنها، سبک معادله به طور کلی اساس سبک را تشکیل می دهد.

وی با بیان اینکه قالب شعر هندی تک بیتی است نه غزلی، بلکه این ابیات با قافیه و ردیف به هم متصل می شوند تا غزل را شکل دهند و گفت: شاعر بزرگ در سبک هندی شاعری است که ذهنش بتواند دائماً روابط جدیدی ایجاد کند. بین معقول و محسوس.به همین دلیل است که گاهی یک بیت را به کسی پیشنهاد می کردند که ببیند چگونه معادل هنری می سازد. این پرسش به تدریج به پایان جنبه های شبه متعارف انجامید و شاعران روز به روز به پیوندهای دورتر و پیچیده تر یا شبه اشیاء می رفتند و ابیاتی گفته می شد که درک ارتباط بین دو بیت دشوار است. «اگر سنگ باشد، شن را به حرکت در می آورد/ آب که بیفتد، در مسیر نهر خواهد بود»