کتابی درباره به قدرت رسیدن ایرانی الاصل



گزارش کردن خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) کتاب «تاریخ سیستان» نوشته محمدتقی بهار توسط انتشارات معین در چاپ چهارم منتشر شده است. این کتاب یکی از کتب قدیمی به زبان فارسی است که توسط چند نفر (احتمالاً دو نفر) در قرن پنجم تا هشتم هجری قمری نوشته شده است. این کتاب جدا از ارزش تاریخی، از منظر زبان و ادبیات فارسی نیز بسیار حائز اهمیت است.

این کتاب در عصری متولد شد که با روی کار آمدن برخی سلسله های ایرانی و به دنبال آن حمایت حاکمان از شاعران و نویسندگان فارسی زبان، نثر فارسی رواج روزافزونی پیدا کرد. نثر این کتاب از سوی دیگر، تمام ویژگی‌های سبکی این دوره را دارد – سادگی و روان، فارغ از هرگونه تصنع و تصنع، استفاده از واژه‌ها و اصطلاحات فارسی فراوان، استفاده از کلمات عربی کمتر به جز در اسم و جملات دعا و . … انجام دهید . یعنی نثر زمان خود اهمیت سبکی دارد.

محمدتقی بهار در روز پنجشنبه دوازدهم ربیع الاول ۱۳۰۴ برابر با ۱۸ دی ۱۲۶۵ در شهر مشهد به دنیا آمد. وی روز یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۳۰ درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. او ملقب به ملک الشعراء و کنیه بهار است. او در میان شاعران، نویسندگان، نویسندگان، روزنامه نگاران، مورخان و سیاستمداران معاصر ایران بود.

در مقدمه این کتاب می خوانیم: «کتاب با حمد و ثنای خداوند آغاز می شود و نویسنده در چند صفحه اول از چهره هایی از ایران باستان یاد می کند. مهمترین مطالب بخش اول عبارتند از: توضیحاتی درباره ایار و خوارج سیستان; نامه هارون الرشید به حمزه بن عبدالله (متوفی ۲۱۳ هجری قمری) از سران خوارج در سیستان و پاسخ او به هارون که از روایات بی نظیر و برجسته این کتاب است; نویسنده مطالب جدیدی در مورد تسلط ترکان در سیستان دارد و شرح مفصلی از امیران صفاری و فتوحات آنها ارائه می دهد و برخلاف نوشته های مورخان کشورهای رقیب مانند سامانیان، سلجوقیان و غزنویان که با صفاریان دشمنی داشتند. او آنها را به خوبی به یاد می آورد.

چاپ چهارم کتاب «تاریخ سیستان» در ۴۳۶ صفحه توسط انتشارات «معین» منتشر شد.