احساسات بزرگ مانع پذیرش بدن می شوند؟ شاید غمگین باشی


زمان خواندن: 6 دقیقه

اگر خوردن بصری را کشف کرده اید ، احتمالاً از نظر عقلی پذیرفته اید که رژیم ها کار نمی کنند. شما می توانید از این تصور که هرگز خود را در یک روال تنبیهی از جمله محدود کردن غذا ، کالری ، ماکروها ، و امتیازها قرار ندهید ، احساس آرامش کنید. با این وجود ، با توجه به همه اینها ، ممکن است احساس کنید که زندگی شما انباشته شده است.

شاید بدانید که راه های بی شماری برای مراقبت از سلامتی شما وجود دارد که نیازی به کاهش وزن ندارند. شاید بدانید که بسیاری از افراد بدن خود را بدون توجه به شکل و اندازه آنها ، قدردانی ، احترام یا دوست دارند. با این حال ممکن است در مورد رژیم گرفتن دچار تعارض شوید.

فرآیند یادگیری و تمرین خوردن بصری می تواند باعث ایجاد برخی احساسات بزرگ شود – یا حتی با نیروی سونامی با شما برخورد کند. یکی از این احساسات غم است.

بخشی از رهایی از رژیم گرفتن و حرکت به سمت پذیرش بدن و شکلی که پشت سر گذاشته اید رنج است. منظور من این نیست که از رژیم غذایی یویو غافل نشوید. منظور من گناه این نیست که برخی غذاها را محدود کرده و آن غذاها را بخورید وقتی در رژیم غذایی خود “تقلب” می کنید یا رژیم خود را به طور کامل کنار می گذارید. شما غم و اندوهی را که در مورد آن صحبت می کنم احساس می کنید وقتی خیال پردازی نوع خاصی از بدن را کنار بگذارید – و زندگی ای که همیشه تصور می کردید با آن همراه می شود.

تخیل را کنار بگذارید

می دانی که منظورم چیست در حالی که هرکس امیدها و رویاهای خاص خود را برای زندگی خود دارد ، برخی از موضوعات رایج با تخیلات کاهش وزن وجود دارد:

  • اعتماد به نفس بیشتری خواهید داشت
  • شما دوستان بیشتری خواهید داشت
  • شما برای شرکای بالقوه عاشقانه مطلوب تر خواهید بود
  • شغل بهتری خواهید داشت … یا ترفیع
  • شما برای خرید لباس های زیبا لذت بیشتری خواهید برد
  • انرژی بی حد و حصر و سلامت کامل خواهید داشت
  • در نهایت تمام کارهایی را که به تعویق انداخته اید انجام می دهید ، مانند پوشیدن بیکینی یا سفر به پاریس.
  • شما قادر خواهید بود آنچه را که می خواهید بخورید … و هرگز وزن خود را از دست ندهید

این خیالات از هوا به ما نمی رسد. آنها نه تنها از طریق تبلیغات برنامه ها و محصولات کاهش وزن ، بلکه از طریق جامعه ، به ویژه از طریق رسانه ها ، به ما تغذیه می شوند. چند برنامه تلویزیونی و فیلم می بینید که در آن افراد با اندام بزرگتر دوستان زیاد ، شریک عالی و زندگی موفق و موفق دارند؟

حتی اگر از نظر تئوری پذیرفتن اندازه را بپذیرید ، باز هم رایج است که در مورد بدن خود احساسات مبهم یا حتی منفی داشته باشید.

من اخیراً با کار پزشک ژان کورتنی ، از جمله مقاله 2008 او با عنوان “پذیرش اندازه به عنوان یک فرایند گریف” آشنا شدم. او درباره نحوه کنار گذاشتن زنان از ایده کنترل اندازه و شکل بدن ما ، از دست دادن ما و نیاز به اجتناب از تحقیر جامعه (و خود ما) نسبت به بدنهای ناقص می نویسد. ما امید خود را برای به دست آوردن همه پاداش هایی که با امتیاز اندک به دست می آید ، از دست می دهیم. اگر بدن شما بزرگتر است و مشکلات مفصلی یا حرکتی دارید ، امید به از بین بردن این مشکلات را از دست می دهید (و حداقل یک ارائه دهنده خدمات درمانی از “کاهش وزن” به عنوان یک راه حل ساده یاد کرده است. پیشنهاد شده است).

او می گوید چگونه فرایند پذیرش بدن به پنج مرحله غم و اندوه اشاره دارد.

مراحل 1 و 2: انکار و خشم

در مرحله انکار ، می توانید بپذیرید که کاهش وزن برای اکثر مردم پایدار نیست ، اما به این امید ادامه دهید که شما یکی از آن شاخ های کمیاب هستید که می توانید وزن خود را کاهش داده و آن را برای همیشه حفظ کنید. اگر فقط سخت کار کنید ، می توانید زیست شناسی را فتح کنید. اگر بدن شما به تلاشهای کاهش وزن پاسخ دهد ، حتی اگر به طور موقت ، شما همچنان به احتمال زیاد این امید را حفظ خواهید کرد.

شما می توانید با متقاعد ساختن اینکه مبارزه با بدن خود طبیعی است – به جای به چالش کشیدن استانداردهای بدن جامعه – مبارزه برای کنترل بدن خود را کاهش دهید. به احتمال زیاد احساس می کنید از بدن جدا شده اید یا جدا شده اید. کورتنی مثال می زند که بدانید چقدر کالری خورده اید ، اما لحظه ای ندانید که آیا گرسنه هستید یا خیر.

در حالت عصبانیت ، می توانید احساسات خود را به صورت داخلی یا خارجی هدایت کنید. اگر با پذیرش اندازه و فشارهای غیرواقعی جامعه برای لاغر شدن آشنا هستید ، خشم می تواند به ترس چربی که شما در جهان می بینید و احتمالاً آن را تجربه می کنید ، منجر شود. اگر با ایده پذیرش سایز آشنا نیستید ، ممکن است همچنان از خود عصبانی باشید زیرا نتوانسته اید وزن خود را کاهش داده و آن را کنار بگذارید. این می تواند منجر به سرزنش خود و رژیم اجباری در تلاش برای کنترل یا حتی تنبیه بدن شما شود.

مرحله 3: چانه زنی

اگر خود را به دلیل “ناکامی” در رژیم غذایی سرزنش کنید ، ممکن است بدن فعلی خود را نوعی تنبیه برای شکست خود تلقی کنید. شما می توانید با تجدید نظم و محرومیت ، شانس دیگری را برای “پیروزی” چانه بزنید. کورتنی می گوید چرخه شکست و چانه زنی می تواند سالها ادامه یابد.

برخی از افرادی که به پذیرش اندازه پایبند هستند ، از رژیم یویو خودداری می کنند. فی نفسه، اما هنوز در نهایت بین توافقهای متضاد برای کنترل بدن خود (برای برآوردن آرمانهای اجتماعی) و عقب راندن در برابر این آرمانها “معامله” می کنند. این معامله ممکن است به تلاش برای کوچک شدن و تغییر شکل بدن او ادامه دهد ، اما اکنون این کار را به نام “سلامتی” انجام می دهد. جستجوی “سلامتی” می تواند شکل اخلاقی داشته باشد ، وقتی از ورزشگاه غافل می شوید یا چیزبرگر را به جای سالاد انتخاب می کنید ، همانقدر شرم آور و بیزار هستید که کسی به دلایل زیبایی رژیم می گیرد.

بنابراین چگونه می دانید که به جای تغذیه بدن خود با حرکت دلپذیر و تغذیه ملایم ، به این معامله می رسید؟ وقتی رفتار شما اجباری می شود و احساس متمایزی از خود محرومیت وجود دارد. یا همانطور که کریستی هریسون ، مجری پادکست “Food Psych” و نویسنده “The Anti-Diet” می گوید ، هنگامی که انتخاب های شما از مکانی برای کنترل خود ، و نه مراقبت از خود ، ناشی می شود. در نهایت ، این مرحله می تواند میل به کنترل را ترک کند.

مراحل 4 و 5: افسردگی و پذیرش

کورتنی می گوید مرحله افسردگی می تواند دو نوع افسردگی را ایجاد کند – واکنشی و سریع. افسردگی واکنشی شامل تفکر مخرب است. اگر با پذیرش اندازه آشنا نیستید ، ممکن است باور داشته باشید که هرگز نخواهید توانست از مزایای یک زندگی “معمولی” بهره مند شوید ، هرگز احساس جذابیت یا فعالیت نخواهید کرد و شغل و زندگی جنسی رضایت بخشی نخواهید داشت.

اگر پذیرش اندازه را بپذیرید ، ممکن است بدانید که می توانید زندگی شخصی رضایت بخشی را در بدن بزرگ داشته باشید ، اما احساس می کنید از نبرد سرسخت تغییر جامعه چاق و هراس زده شده اید. افسردگی زودهنگام فقط با این واقعیت روبرو می شود که زندگی در دنیای چاق هراسی وقتی در بدن چاق هستید کار آسانی نیست.

وقتی به حالت پذیرش می رسید ، با شکل و اندازه بدن خود احساس آرامش می کنید ، و دیگر اندازه خود را دلیلی برای عدم مشارکت در فعالیتهایی که دوست دارید یا می خواهید امتحان کنید ، نمی بینید. شما به گونه ای غذا می خورید و ورزش می کنید که احساس طبیعی و رضایت بخش است ، نه به طریقی که قصد دارد خود را به نوعی “شفا” دهد. از آنجا که شما هنوز در جامعه ای زندگی می کنید که گرفتار فوبیاهای چاقی است و فرهنگ رژیم غذایی را کاملاً منحرف می کند ، شما هنوز با نظرات ، موقعیت ها یا اعلان هایی مواجه می شوید که به نظر می رسد محرک هستند ، اما تحت تأثیر قرار نمی گیرید.

به غم خود احترام بگذار

وقتی مشتریانم را می بینم ، بیشتر مشتریان من بین چانه زنی و افسردگی قرار دارند. اگر آنها در مرحله انکار قرار دارند ، وقتی عصبانی می شوند ، معمولاً این خشم را به سمت جامعه هدایت می کنند تا خودشان.

من می دانم که کنار گذاشتن خیال داشتن کنترل کامل بر ظاهر ، احساس و عملکرد بدن ما و داشتن زندگی خیالی برای ادامه کار چقدر سخت است. من رها کردن فانتزی را تجربه کرده ام و می بینم که این روند در مشتریان من شکل می گیرد. در اینجا چند کار وجود دارد که می توانید انجام دهید:

  • تا آنجا که می توانید به خود آموزش دهید چرا وزن شاخص سلامت نیست.
  • روش هایی که رژیم غذایی به شما آسیب زده است را ذکر کنید. در صورت نیاز آن را مرور کنید.
  • تمرین مجدد با بدن خود را با تکنیک هایی مانند تمرینات تنفسی ، اسکن بدن یا تمرینات ذهنی تمرین کنید.
  • به یاد داشته باشید که رژیم تسلیم فرهنگ است تقصیر تو نیستبه عصبانیت از جامعه ، نه از خود. نوشتن “تقصیر تو نیست” را در Post-It در نظر بگیرید و آن را در جایی که می بینید قرار دهید.
  • به خودتان یادآوری کنید که علم به شما می گوید نمی توانید به طور دائم وزن کم کنید … حتی اگر فکر می کنید این کار باعث می شود احساس بهتری داشته باشید.
  • آیا ایده هایی دارید که بتوان آنها را به چالش کشید؟ به عنوان مثال ، آیا مواردی وجود دارد که خود را از انجام آنها منع می کنید تا زمانی که در اندام کوچکتری قرار بگیرید؟ با این کار چه چیزی از دست می دهید؟
  • شروع به کار با یک متخصص تغذیه یا درمانگر آگاه از تصویر بدن کنید تا دریابید که چرا در کاهش وزن و درمان بدن احساس آرامش بیشتری می کنید.
  • بگذارید ناراحتی شما از کنار گذاشتن تخیل آرمانی ایده آل احساس شود. اگر در نشان دادن همدردی با خود مشکل دارید ، راههای تقویت دلسوزی به خود را بیابید.

کری دنت یک متخصص تغذیه ، نویسنده مستقل ، مشاور تغذیه بصری ، نویسنده و سخنران مستقر در شمال غربی اقیانوس آرام است. ابرقدرت های او عبارتند از اسطوره های تغذیه مصرف شده و توانمندسازی زنان برای احساس بهتر در بدن خود و انتخاب غذاهایی که از لذت ، تغذیه و سلامتی پشتیبانی می کنند.

این پست را چاپ کنید این پست را چاپ کنید

دیدگاهتان را بنویسید