تأثیر هورمون ها بر وزن: هورمون های سیری و گرسنگی


اختلالات هورمونی بر سلامت بدن تأثیر می گذارد ، از جمله عوامل موثر بر وزن ، هورمون ها و هورمون های سیری و گرسنگی.

هورمون ها مولکول های سیگنال دهنده هستند. این مواد شیمیایی توسط غدد درون ریز تولید شده و در خون ترشح می شوند.

هورمون ها توسط غدد خاصی مانند هیپوفیز ، تیروئید ، پاراتیروئید و غدد فوق کلیوی در خون ترشح می شوند. اینگونه است که هورمون ها به بافت ها و اندام ها می رسند.

می توان گفت هورمون ها تقریباً بر همه جنبه های سلامت ، از جمله عملکرد جنسی ، رشد ، خلق و خو ، اشتها و متابولیسم تأثیر می گذارد.

به همین دلیل است که هرگونه اختلال در تنظیم هورمون ها (ترشح آنها در مقادیر کم یا زیاد) تأثیر قابل توجهی بر سلامت ، از جمله وزن بدن خواهد داشت.

در این مقاله عوامل موثر بر هورمون ها و تأثیر هورمون ها بر وزن بدن را بررسی کرده و هورمون های سیری و گرسنگی را بررسی می کنیم.

همچنین بخوانید:

هر آنچه باید در مورد عدم تعادل هورمونی بدانید (کلیک کنید)

تاثیر هورمون ها بر وزن بدن

هورمون ها نقش بسیار مهمی در کنترل ذخیره و تجزیه چربی دارند.

هورمون ها همچنین تأثیر زیادی بر مصرف انرژی و تعداد کالری مصرفی بدن دارند.

به همین دلیل ، نوسانات هورمونی باعث افزایش یا کاهش وزن و تجمع چربی در مناطق خاصی می شود.

در اینجا چند نمونه از تأثیر هورمون ها بر وزن آورده شده است:

  • غده تیروئید هورمون هایی را کنترل می کند که متابولیسم را کنترل می کنند.

وقتی غده تیروئید بیش از حد فعال باشد ، هورمون تیروئید بیشتری ترشح می شود. این باعث ایجاد یک حالت متابولیک بیش از حد می شود که منجر به سوزاندن کالری بیشتر می شود. این بیماری به عنوان پرکاری تیروئید نیز شناخته می شود.

علاوه بر این ، کم کاری تیروئید ، که با سطوح پایین هورمون های تیروئید مشخص می شود ، منجر به مصرف کم انرژی می شود و به آن کم کاری تیروئید نیز گفته می شود.

به همین دلیل است که افراد مبتلا به پرکاری تیروئید وزن خود را کاهش می دهند و افرادی که کم کاری تیروئید دارند (چاقی).

همچنین بخوانید:

بیماری تیروئید (کلیک کنید)

  • انسولین هورمون دیگری است که بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

انسولین برای استفاده سلول ها از گلوکز برای تولید انرژی و ذخیره آن برای استفاده بعدی به عنوان گلیکوژن مورد نیاز است. انسولین همچنین برای ذخیره انرژی به عنوان چربی و جلوگیری از تجزیه چربی برای حفظ وزن بدن مورد نیاز است.

حفظ سطح انسولین در محدوده استاندارد بسیار مهم است. افزایش مداوم سطح انسولین منجر به مقاومت به انسولین می شود. در این شرایط ، سلول ها به انسولین پاسخ خوبی نمی دهند.

بر اساس مطالعات انسان و حیوانات ، این امر منجر به اختلال در هورمون های سیری و گرسنگی ، جذب بیش از حد چربی توسط اندام هایی مانند کبد و به خطر افتادن متابولیسم می شود.

  • کورتیزول یک گلوکوکورتیکوئید (هورمون استروئیدی) است که نقش مهمی در پاسخ به استرس بدن دارد.

با این حال ، افزایش مداوم سطح کورتیزول منجر به افزایش وزن می شود.

کورتیزول چربی های شکم را تجزیه می کند و اشتها را افزایش می دهد ، به ویژه با اشتیاق برای انرژی بالا ، غذاهای خوش طعم و سرشار از چربی و قند.

اختلال در تنظیم کورتیزول در افراد مبتلا به استرس مزمن و کسانی که مبتلا به سندرم کوشینگ هستند سطح کورتیزول را افزایش می دهد.

سایر هورمونها ، از جمله گلوکز ، لپتین ، آسپرین و استروژن ، به پپتیدهای انسولینوتروپیک بستگی دارد که بر وزن بدن و توزیع چربی تأثیر می گذارد.

همچنین بخوانید:

استروژن (کلیک کنید)

عوامل موثر بر هورمون ها

عوامل موثر بر هورمون ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

  • وزن بدن
  • بیماریها
  • سنین
  • رژیم غذایی و سبک زندگی
  • خواب کافی
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • استرس

تاثیر بیماریها ، سن و افزایش وزن بر هورمونها

عوامل زیادی بر سطح هورمون ها از جمله وزن بدن ، سن و بیماری تأثیر می گذارد.

سطوح بالای چربی بدن می تواند بر بسیاری از هورمون ها در افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند تأثیر بگذارد.

برخی از هورمون های م obesثر بر چاقی عبارتند از:

به عنوان مثال ، مردان چاق تستوسترون کمتری نسبت به مردان عادی و با وزن طبیعی دارند.

علت آن کمبود پروتئینی به نام گلوبولین متصل کننده هورمون جنسی (SHBG) است که تستوسترون را به بافت های بدن متصل می کند. کاهش SHBG در چاقی به دلیل مقاومت به انسولین است.

سطح پایین تستوسترون با افزایش چربی بدن به ویژه در ناحیه شکم و کاهش توده عضلانی در مردان همراه است.

همچنین بخوانید:

علل هورمونی افزایش چربی شکم (کلیک کنید)

چاقی همچنین با ناهنجاری های پریلپتین از جمله هایپرلپتینمی (دفع زیاد لپتین) ارتباط دارد. این به دلیل عدم پاسخ مناسب به لپتین است.

از آنجا که لپتین سیری را تنظیم می کند ، کاهش حساسیت آن منجر به دریافت بیش از حد کالری و افزایش وزن می شود.

چاقی همچنین با سطوح بالای انسولین و آسپرین (هورمون محرک اشتها) همراه است.

افراد یائسه نیز افزایش چربی بدن ، به ویژه در قسمت مرکزی بدن را تجربه خواهند کرد.

این ممکن است به دلیل تغییرات هورمونی در این مرحله باشد ، از جمله کاهش سطح استروژن ، که با کاهش مصرف انرژی و اختلال عملکرد متابولیک همراه است.

علاوه بر این ، بیماری هایی مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک ، کم کاری تیروئید ، بیماری کوشینگ و دیابت می توانند باعث اختلالات هورمونی شده و بر وزن تأثیر بگذارند.

افزایش وزن همچنین در افرادی که تحت درمان هورمونی تقویت کننده جنسی قرار می گیرند شایع است.

لازم به ذکر است که سطح هورمون ها تحت تأثیر بسیاری عوامل دیگر مانند بارداری ، مصرف مواد مخدر و عوامل دیگر قرار می گیرد.

تاثیر سبک زندگی و رژیم غذایی بر هورمون ها

یکی دیگر از عوامل موثر بر هورمون ها شیوه زندگی افراد است.

رژیم غذایی ، فعالیت و استرس مزمن نیز با نوسانات هورمونی مرتبط است.

رژیم غذایی

رژیم غذایی یکی از عوامل اصلی در شیوه زندگی افراد است که بر سلامت کلی و هورمون های بدن تأثیر می گذارد.

مطالعات نشان می دهد رژیم غذایی سرشار از غذاهای فرآوری شده ، قند زیاد و کربوهیدرات های تصفیه نشده می تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

به عنوان مثال ، رژیم های غذایی با قند بالا (به ویژه نوشیدنی های شیرین) با مقاومت به انسولین و افزایش سطح لپتین مرتبط است.

تحقیقات همچنین نشان می دهد که رژیم غذایی سرشار از پروتئین و کربوهیدرات کم یا متوسط ​​نسبت به رژیم غذایی سرشار از کربوهیدرات و پروتئین کم ، تأثیر مفیدتری بر هورمون های سیری و گرسنگی دارد.

همچنین بخوانید:

رژیم کم کربوهیدرات (کلیک کنید)

رژیم های غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده و قندهای اضافی سطح هورمون های گرسنگی از جمله NPY را افزایش می دهد و با اثرات هورمون های سیری از جمله CCK مقابله می کند.

این عوارض منجر به پرخوری و افزایش وزن می شود.

علاوه بر این ، رژیم غذایی غنی از غذاهای فرآوری شده ، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز ، از جمله فتالات را افزایش می دهد.

این مواد شیمیایی هورمون های گرسنگی ، سیری و ترجیح غذا را تنظیم می کنند و باعث مقاومت به انسولین می شوند. همه این عوامل بر افزایش وزن تأثیر می گذارد.

روشهای دیگری نیز برای بررسی تأثیر رژیم بر هورمونها و افزایش وزن وجود دارد.

به طور کلی ، پیروی از یک رژیم متعادل غنی از غذاهای کامل با حداقل پردازش و قند اضافه شده برای سلامت هورمون ها بسیار مهم است.

سایر عوامل موثر بر هورمون ها

خواب ، فعالیت بدنی و استرس نیز بر هورمون های م affectثر بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

داشتن خواب کافی برای سلامتی ضروری است. در حقیقت ، نداشتن خواب کافی می تواند منجر به اختلالات هورمونی شود.

بی خوابی با مقاومت به انسولین ، مقاومت به لپتین و اختلالات هورمونی اشتها همراه است که می تواند منجر به افزایش گرسنگی ، سیری ، پرخوری و افزایش وزن شود.

ورزش همچنین بر سطح هورمون ها تأثیر می گذارد.

بر اساس مطالعات انجام شده ، افزایش فعالیت بدنی منجر به موارد زیر می شود:

  • افزایش حساسیت بدن به انسولین
  • افزایش سطح تستوسترون در مردان
  • کاهش سطح لپتین در افراد دارای اضافه وزن و چاق
  • پاسخ به هورمون های سیری را بعد از غذا بهبود می بخشد

مدیریت استرس برای پاسخهای هورمونی سالم ضروری است. استرس مزمن هورمون های مسئول کنترل اشتها را تغییر می دهد و باعث افزایش دریافت کالری و افزایش وزن می شود.

به همین دلیل ، مدیریت استرس بخش مهمی از ارتقاء سلامت هورمونی مطلوب و حفظ وزن بدن است.

تاثیر هورمون ها بر سیری و اشتها

هورمون ها اشتها را برای حفظ سطح انرژی مناسب بدن کنترل می کنند.

برخی هورمون ها اشتها را تحریک می کنند.

دیگران نشان می دهند که به اندازه کافی غذا خورده اند و احساس سیری می کنند.

عدم تعادل هورمونی که بر کنترل اشتها تأثیر می گذارد باعث افزایش یا کاهش وزن می شود.

هورمون گرسنگی

هنگامی که بدن به غذا نیاز دارد ، تعدادی گام در سیستم های غدد درون ریز و عصبی برای تحریک دریافت غذا برداشته می شود.

به عنوان مثال ، یک چرخه انقباضی در گرسنگی (معروف به کمپلکس حرکتی مهاجر) توسط هورمون های دستگاه گوارش ، از جمله موتیلین تحریک می شود.

برخی از هورمون های اصلی و سایر ترکیباتی که بر تحریک اشتها تأثیر می گذارند عبارتند از:

  • گرلین: گرلین به عنوان هورمون گرسنگی شناخته می شود و هیپوتالاموس را تحریک می کند ، ناحیه ای در مغز که مسئول گرسنگی است. گرلین علاوه بر مصرف غذا ، در چرخه خواب و بیداری ، متابولیسم گلوکز و موارد دیگر نیز نقش دارد.
  • موتیلین: موتیلین هورمونی است که در روده کوچک تولید می شود. وقتی بدن روزه است ، موتیلین باعث انقباض در روده می شود و مغز را از نیاز به غذا آگاه می کند.
  • نوروپپتید Y (NPY): NPY یک پپتید (اسید آمینه زنجیره ای کوتاه) است که توسط مغز برای تحریک دریافت غذا ترشح می شود. تولید و انتشار NPY توسط هورمون هایی مانند گرلین و لپتین کنترل می شود.
  • پروتئین وابسته به آگوتی (AgRp): AgRp پپتید دیگری است که توسط مغز تولید می شود. تولید AgRp توسط گرلین ایجاد می شود و مصرف غذا را افزایش می دهد.

هورمون سیری

در زیر برخی از هورمون های اصلی ایجاد کننده سیری و کاهش مصرف غذا ذکر شده است:

انسولین هورمونی است که از لوزالمعده ترشح می شود. انسولین نقش مهمی در تنظیم قند خون و تعادل انرژی دارد. سطح انسولین بعد از غذا افزایش می یابد. در حقیقت ، انسولین با مغز ارتباط دارد تا مصرف غذا را کاهش دهد.

  • کلسیستوکینین (CCK)

کولسیستوکینین هورمونی است که توسط سلولهای روده کوچک در پاسخ به مواد مغذی لومینال ، به ویژه چربی ها و پروتئین ها آزاد می شود. مصرف غذا با تحریک مراکز سیری در مغز کاهش می یابد و منجر به انقباض کیسه صفرا و ترشح پانکراتین می شود که برای هضم ضروری است.

  • پپتید 1 شبه گلوکاگون (GLP-1)

GLP-1 توسط سلولهای روده ای در پاسخ به مواد مغذی تولید می شود. پپتید شبه گلوکاگون (GLP-1) تخلیه معده را کند می کند ، مصرف غذا را کاهش می دهد و سیری را افزایش می دهد.

  • پپتید پانکراس YY (YY پپتید)

پپتید YY هورمون دیگری است که در روده کوچک تولید می شود. این هورمون در پاسخ به غذا ترشح می شود و به گیرنده های مغز متصل می شود. اشتها را کاهش داده و حرکت غذا را از طریق دستگاه گوارش کند می کند.

لپتین هورمونی است که توسط سلول های چربی و دیگر نواحی بدن ترشح می شود. لپتین در درجه اول به عنوان هورمون سیری شناخته می شود. لپتین از پپتیدهای محرک اشتها ، از جمله NPY و AgRP و پپتیدهایی که باعث افزایش سیری می شوند ، جلوگیری می کند. این باعث کاهش گرسنگی می شود.

Obestatin یک هورمون سرکوب کننده اشتها است که با اثرات گرسنگی ناشی از گرلین مقابله می کند. با این حال ، دانشمندان در حال مطالعه شیردهی هستند و تحقیقات بیشتری در مورد اثرات آن بر اشتها و سیری مورد نیاز است.

البته لیست فوق جامع نیست و مواد دیگری مانند نسپاتین 1 پپتید و هورمون اکسی سانتومودولین نیز در تنظیم اشتها نقش دارند.

خلاصه

هورمون ها اشتها و سیری ، توزیع چربی و متابولیسم را کنترل می کنند که به نوبه خود بر وزن بدن تأثیر می گذارد.

عواملی که بر سلامت هورمون ها تأثیر می گذارد شامل ژنتیک ، پیری ، بیماری ، استرس در شیوه زندگی ، خواب و ورزش است.

پیروی از رژیم غذایی مغذی و متعادل ، خواب کافی ، تشخیص بیماری های زمینه ای ، مدیریت استرس و ورزش تنها برخی از راه های علمی برای حفظ وزن سالم و تنظیم هورمون ها است.

برای مشاهده و خرید مکمل ها و محصولات مراقبت از داروخانه آنلاین Oiro کلیک.

دیدگاهتان را بنویسید